Literatura

(wiersz klasyka)

Magrelli Valerio

 

Nauczyłem się wreście

odczytywać żywą

konstelację kobiet

i mężczyzn linie

które łączą między sobą postaci.

A teraz spostrzegam znaki

które łączą nieład nieba.

Na tym sklepieniu nakreślonym przez myśli

odróżniam rotację światła

i oscylowanie znaków.

I tak zamyka się dzień

kiedy spaceruję

po cichym ogrodzie spojrzeń.

 


Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
przysłano: 5 marca 2010

Magrelli Valerio

Inne teksty autora


Magrelli Valerio

Magrelli Valerio

Magrelli Valerio

Magrelli Valerio

Magrelli Valerio

Magrelli Valerio

Magrelli Valerio

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość

współpraca