Literatura

Świętopełk (wiersz klasyka)

Poezja słowacka

On martwy

— już wielkich tryumfów odebrzmiały surmy —

o jakże dawno, dym ofiar wygasłych pełgał,

na zawsze zamilkły modlitwy przed bogiem Światowidem,

a oto myśl ożywia znów postać zmarłego króla Świętopełka.

Umarł, a tysiąc lat zapomnieć się trudziło,

i zapomniało, zapomniało — i zdrady i pokuty...

Pamięć w wyziębłej duszy jego ludu

jakby w kamiennym sarkofagu

śpi. Śpi w wyziębłej duszy...

Imię przypomni, ale serca już nie wzruszy:

o, tysiąc lat zapomnieć się trudziło —tak dawno, dawno ostatnią iskrą się zatliło.

tłum. Anna Krzemieńska


Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
przysłano: 5 marca 2010

Poezja słowacka

Inne teksty autora

Ja
Poezja słowacka
* * *
Poezja słowacka
* * *
Poezja słowacka
Dzieci Prometeusza
Poezja słowacka
Jahwe
Poezja słowacka
Maryna
Poezja słowacka
więcej tekstów »

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość

współpraca