Literatura

Dostojeństwo (wiersz klasyka)

Percy Bysshe Shelley

Ani to szczęście, ni wielkość, ni chwała,
Ani to spokój, ni siła, ni talent -
Być poganiaczem trzody, co bata zaznała.
Wiersze takim pastuchom niepotrzebne wcale,
Historia w ich bezwstydnym cieniu skamieniała,
Sztuka twarz kryje lub rzuca na fale
Blichtru i zapomnienia tuzinkowe płody,
By poganiaczy tych wstrętnm obrazem
Swój Raj ozdobić. Iluż w takie trzody
Spędza przemoc lub nawyk? Aby nie być płazem,
Powinien człowiek z sobą szukać zgody,
Tron opanować w swym królestwie lotnym
I stłumiwszy anarchię, jaką sieją razem
Lęk i nadzieja - pozostać samotny.


Juliusz Żuławski

Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
przysłano: 5 marca 2010

Percy Bysshe Shelley

Inne teksty autora

Co jednolite, trwa...
Percy Bysshe Shelley
Czas
Percy Bysshe Shelley
Czas dawno miniony
Percy Bysshe Shelley
Do -
Percy Bysshe Shelley
Do księżyca
Percy Bysshe Shelley
Do muzyki
Percy Bysshe Shelley
Lament
Percy Bysshe Shelley
więcej tekstów »

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość

współpraca