Literatura

Konie (wiersz klasyka)

Władimir Wysocki

 

Czarne konie, czarne wichry dwa, unoszą mnie, unoszą,
nie chcą wody pić, o jadło mnie nie proszą. 
Czy powietrza tak mi mało, 
czy mnie piekło zawołało, 
że pomykam jak na skrzydłach, wilki płosząc? 

Dajcie pożyć konie, dajcie,
dajcie dożyć konie, 
na cóż bracia nam ten wieczny lot? 
Cóż mi za konie los nadarzył, 
jakby w nich palił ktoś,
a ja żyłam nie dość 
i śpiewałam nie dość. 
Koniom wody by dać, 
śpiew dośpiewać i trwać,
jeszcze dzień, jeszcze noc 
na wichurze by stać. 
Koniom wody by dać, 
śpiew dośpiewać i trwać,
jeszcze dzień, jeszcze noc 
na wichurze by stać.

Będzie tak, że gdzieś w pół drogi byle wiatr mnie w końcu zmiecie 
i zataszczą  mnie na saniach, i dopalą mnie jak świecę. 
Ech, ty psie o diablej twarzy, 
nie poganiaj moich koni,
daj mi chwilę, by pomarzyć,
dorzuć drugą, żeby zmądrzeć. 

Dajcie pożyć konie, dajcie,
dajcie dożyć konie, 
na cóż bracia nam ten wieczny lot? 
Cóż mi za konie los nadarzył, 
oba jak czarty złe,
a tu dożyć się chce
i dośpiewać się chce.
Koniom wody by dać, 
śpiew dośpiewać i trwać,
jeszcze dzień, jeszcze noc 
na wichurze by stać. 
Koniom wody by dać, 
śpiew dośpiewać i trwać,
jeszcze dzień, jeszcze noc 
na wichurze by stać,
na wichurze by stać...

Jestem w porę, chwała Bogu, kto by śmiał się spóźniać w raju? 
Czy to anioły słychać już, jak bezradośnie mi śpiewają? 
Czy to może dzwonek dzwoni, 
pół  się śmieje i pół  szlocha? 
Czy to ja się drę i klnę, 
ten zaprzęg mój, te bestie dwie. 

Dajcie pożyć konie, dajcie,
dajcie dożyć konie, 
na cóż bracia nam ten wieczny lot? 
Cóż mi za konie los nadarzył, 
jakby w nich palił ktoś. 
A ja żyłam nie dość 
i śpiewałam nie dość. 
Koniom wody by dać, 
śpiew dośpiewać i trwać,
jeszcze dzień, jeszcze noc 
na wichurze by stać. 
Koniom wody by dać, 
śpiew dośpiewać i trwać,
jeszcze dzień, jeszcze noc 
na wichurze by stać,
na wichurze by stać...

 

tł. Agnieszka Osiecka


 


Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
przysłano: 5 marca 2010

Władimir Wysocki

Inne teksty autora

Łaźnia na biało
Władimir Wysocki
Maderę piliśmy i rum...
Władimir Wysocki
Masoni z rozmaitych sfer...
Władimir Wysocki
***
Władimir Wysocki
*Nie lubię...*
Władimir Wysocki
więcej tekstów »

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość

współpraca