VII piętro (wiersz klasyka)

Matyjaszczyk Zbigniew

Na siódmym piętrze

jak w Niebie

o niebo lepiej niż na szóstym

 

z okna widać Ziemię

siedem światów

szczęść i nieszczęść

w siedem i pół tygodnia

które nie przypinają siedmiu wspaniałych tygodni

 

dobre bajki toczą się

za górami

rzekami

 

na moim piętrze

mruczy lodówka

mechanik obudził w niej ostatnie życie

podbił na gwarancji siódmą pieczęć

 

z okna widać wieżę katedry

sięga wyżej niż moje piętro

jakby nade mną było jeszcze jakieś superniebo

optymalny stan błogości

w nieoptymistycznej wizji świata.


Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
501 wyświetlenie
przysłano: 5 marca 2010

Matyjaszczyk Zbigniew

Inne teksty autora

Czasowy bezruch

Matyjaszczyk Zbigniew, wiersz klasyka

Droga mleczna

Matyjaszczyk Zbigniew, wiersz klasyka

Drzwi

Matyjaszczyk Zbigniew, wiersz klasyka

Genesis

Matyjaszczyk Zbigniew, wiersz klasyka

Obok

Matyjaszczyk Zbigniew, wiersz klasyka

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość


lub tradycyjnie
login lub email
hasło