Literatura

Iskra (wiersz klasyka)

Nowara Lesław

Lesław Nowara

Iskra

Czy dlatego tak mnie traktujesz
- jak przedmiot,
że wtedy dopiero zaczynam być
zupełnie do rzeczy?

Jak z kopanego twardym butem krzemienia
wykrzesują się ze mnie iskry.

Czy to ważne, że obolały jestem
jak ząb? Że we mnie żywa jest tylko miazga?
Że każdego dnia przybywają mi tylko
nowe ubytki?


Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
przysłano: 5 marca 2010

Nowara Lesław

Inne teksty autora

Cesarka ?
Nowara Lesław
Białe widmo
Nowara Lesław
Bliżniak
Nowara Lesław
Ćwiczenia z jabłkiem
Nowara Lesław
Dalekie posunięcie
Nowara Lesław
Do góry nogami
Nowara Lesław
więcej tekstów »

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość

współpraca