Literatura

TRZY ZWIERCIADŁA (wiersz klasyka)

Adonis (Ali Ahmad Sa’id)

 

Zwierciadło snu

Bohater – czuwający jak fala –
śpi,
nasza ziemia-dziewczyna
- była bez głowy i bez poduszki -
śpi.
Myśl wyostrzona, czerwona
- była martwym ciałem -
śpi.
O popioły członków,
O drogi wilgoci w mym ciele!
W ciele arabskiej wspólnoty!
Gdzie? Jak
mogę obudzić śpiących?...

 


Zwierciadło pytania

Pytałem. Powiedziano: gałązka ognia jest ptakiem.
Powiedziano: Moja twarz jest falą,
a oblicze świata to zwierciadła
i rozpacz mórz i latarni.

Nadszedłem, świat był na mej drodze atramentem,
a każde drgnienie zdaniem.
Nie wiedziałem, że między mną a światem
jest most braterstwa
zbudowany z kroków ognia i proroctwa.

I nie wiedziałem, że twarz moja
jest statkiem, co płynie w iskry.

 


Zwierciadło XX wieku

trumna, która przybiera twarz dziecka.
Książka,
o treści pisanej przez kruka.
Potwór, niosący kwiat.
Skała,
która rośnie w płucach wariata.
To on.
To wiek dwudziesty.

 



przeł. z arabskiego Krystyna Skarżyńska-Bocheńska


Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
kobieta ze złą buzią
kobieta ze złą buzią 16 stycznia 2014, 10:16
a do tego świetna rzecz z roku 1903 i cudowny stoner w tle:

www.youtube.com/watch?v=6CktwQNpwNU
przysłano: 16 stycznia 2014 (historia)

Adonis (Ali Ahmad Sa’id)


Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość

współpraca