* * *

co się stało pomiędzy słowami,
miarą naszych dawnych dni?
- uświęcaj dalej swoją grzeszność
oczekując, że będę jakim mnie widzisz!
zamkniętym w pułapce sytuacji,
gdzie uśmiech będzie śmiechem:
w pustym, wciąż zamkniętym liście,
wysłanym kiedyś do ciebie.