zarysowanka

przygotowujące się do narodzenia drzewa

wyglądają piękniej i słodko pachną

rękoma szukasz gałęzi by uchronić

dwa lustra o długiej pamięci

obojętnie ruszasz strwożonymi nogami by

krople nie spłynęły moim obrazem

chociażby po parasolce

niezbędne Ci światło zabijające wszystko

żelaznym blaskiem zgrzyta rżnąc kontury

coraz bardziej z ciszy wyrywane, odkrywa

kapiące krwią nieodwracalne problemy

wypływające między nas

kolory oddzielają przenikniętą nami rękę

szeroki zakres tolerancji zabiera to co

najpiękniejsze w człowieku