Miłość (wiersz)

Paweł "Brodi" Rogoziński

Siedzę i myślę,
Zamknięty w swej własnej skorupie.
Siedzę i myślę o miłości.
Czymże ona jest?
Czy miłość to słowik,
Który słodko kwili gdzieś w górze,
Czy może to piękna róża,
Która wabi swym pięknem,
Lecz okrutnie rani swymi kolcami?
A może to woda, której szum uspokaja,
Ale głębia – topi?
I któż mi odpowie?
Ty? Nie!
Ja? A czymże ja jestem?
Marnym robakiem, który żyje
Wśród innych jemu podobnych.
Bo wszyscy jesteśmy marnością
I to ona nas pożera tak,
Jak robaki toczą martwe drzewo.
Więc czym jest miłość?
Nagrodą? Dla godnych.
Karą? Dla grzesznych.
Pokusą? Dla słabych.
A może nie ma jej wcale?
Bo czy kto widział miłość?
Jak ona wygląda?
Czy jest piękna, czy obłudna?
Daje radość, czy smutek?
A może ma obie te twarze?
Tak... To może być ona.
Lecz jej prawdziwe imię to
NIENAWIŚĆ

Dedicated to: MAGDA

Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
426 wyświetleń
przysłano: 22 września 1999

Paweł Rogoziński

44 Warszawa
30 tekstów

Inne teksty autora

Mgła

Paweł "Brodi" Rogoziński, wiersz

Świat

Paweł "Brodi" Rogoziński, wiersz

Przebudzenie

Paweł "Brodi" Rogoziński, wiersz

Zaopiekuj się mną...

Paweł "Brodi" Rogoziński, wiersz

Cisza

Paweł "Brodi" Rogoziński, wiersz

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość


lub tradycyjnie
login lub email
hasło