(haiq LV)

Tomasz Smogór

a czego nie ,,po'' swych łzach?

Justyna D. Barańska

na swych łzach - to jak na fali, tak nieco bezwiednie. po byłoby bardziej, jak po śladach, a ślady trzeba tropić, konsekwentnie zmierzać ich kierunkiem. tak sobie myślę o tym tekście.

Voyteq Hieronymus de Borkovsky

Tak..., Justyno...

Dżastin

On płacze, gdy ona odchodzi.
Ona płacze, gdy wraca do niego bądź płacz ją do powrotu skłania.

Mądre, choć mało optymistyczne. Ujawnia mężczyznę jako przystań i i ucieleśnienie racji.
Wojtku, jeśli zgadzasz się z Justyną, to jestem w stanie nie zauważyć w tym tekście elementów lekko szowinistycznych.

Voyteq Hieronymus de Borkovsky

daleko mi do szowinizmu, wręcz w ogóle mi do niego...

Dżastin

W takim razie, znaczyć to może jedynie, że patrzę przez pryzmat płci autora. Ciekawe ;)