Wstrzymany oddech (wiersz)

Wiktor Smol

Najemnik przerywa milczenie

zanim oddałem strzał

dusza tamtego przyleciała pertraktować

to nic nie da nie mogę takie mam rozkazy

nie wiem dlaczego chybiłem pierwszy raz

trafiłem nie tego co należało

jego dusza przysiadła na moim ramieniu -

będę twoim adiutantem mój ty poruczniku

twoim lustrem

dnem w szklance

przecinkiem w życiu

i wykrzyknikiem wczesnym rankiem

zmiętą pościelą i zimnym potem

nagłym ściskaniem w gardle

martwą naturą i bielą i czernią zabójczą ciszą

i cmentarnym pomnikiem -

twoim nie-pokojem


Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
ew
ew 10 września 2011, 20:13
Dużo zimnej krwi w tym tekście, Wiktorze, piekielny spokój snajpera, prawie szatański. I pointa niezła z tym nie-pokojem. Ja jednak tę końcówkę czytam sobie nieco bardziej przewrotnie: " naszym nie-pokojem" sobie czytam, bo po tej całej przemowie do ofiary wyłania się jakaś bolesna relacja między peelem o ofiarą, i dlatego ten nie-pokój w moim czytaniu obejmuje już obydwie osoby.
Justyna D. Barańska
Justyna D. Barańska 10 września 2011, 23:35
Dusza to ryzykowny rekwizyt i w zasadzie przez cały tekst balansujesz na krawędzi, ale wydaje mi się, że z niej nie spadłeś. Taki wyrzut sumienia, z naciskiem na wyrzut-przerzut cząstki zmarłego na zabójcę, to dość fajnie uchwycone. Aczkolwiek tutaj uważam, że jest za dużo:
"twoim lustrem
dnem w szklance
przecinkiem w życiu
i wykrzyknikiem wczesnym rankiem
zmiętą pościelą i zimnym potem" - szczególnie o przecinek i wykrzyknienie, bo wchodzisz w tym w inną metaforykę.

Ja do nawiasów i w ogóle rozdzielania wyrazów znakiem, jak tutaj "nie-pokój" podchodzę z dość wielką rezerwą. Wydaje mi się, że to bardziej kwestia mody, niż samego stylu, poszukiwaniem rozwiązań, które kiedyś były fajną sprawą, a teraz przez zbyt częste użycie nie robią już takiego wrażenia.
Wiktor Smol
Wiktor Smol 11 września 2011, 09:24
Ew&Justyna, thx
645 wyświetleń
przysłano: 29 sierpnia 2011 (historia)
Wiktor Smol

Wiktor Smol

Polska
3 artykuły 107 tekstów 19 prac 403 komentarze

Inne teksty autora

Rzecz idzie o święty spokój

Wiktor Smol, wiersz

Przecina je pamięć kamieni, i moja

Wiktor Smol, opowiadanie

Wiersz pisany powabnie

Wiktor Smol, wiersz

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość


lub tradycyjnie
login lub email
hasło