Dziewczynka (wiersz)

klemens

Była sobie dziewczynka, co przyjechała tu i nie wiadomo jak, znalazła się pod Wawelem. Grała na akordeonie. I tam się spotkaliśmy na chwilkę. Nie rozmawiałem z nią. No może troszeczkę tylko...
Margaret gra! Pieśń skrzywdzonej Rumunii! Ciemnoskóra
Margaret. Przed nią papierowa szopka. Ciemnoskóry Pan
Bóg rączki przed siebie wyciąga – na zimno, na świat w połowie stycznia,
na Japończyków i Niemców, którzy strzelają w niego, w nich, aparatami
zafascynowani figurą Margaret z Chrystusem,
Margaret – małej dziewczynki z harmonią. Harmonia
zsuwa się i rozsuwa, w rękach Margaret, brzmi jak
oddech śmiertelnie wykończonego człowieka. Margaret
nie używa klawiszy. Niemcy i Japończycy w
milczeniu obchodzą ją półkolem, przystają, robią
zdjęcia.
- Królowa Jadwiga, drodzy państwo, zawitała do
naszego kraju dziewczynką będąc jedenasto-ledwie-
letnią – żartuje przewodnik (rzecz dzieje się na
Wawelu, przed wejściem). Niemcy uśmiechają się. Jeden
z Japończyków fotografuje przewodnika.
Przewodnik mówi po angielsku. Monety wpadają
do pudełka, malutki Pan Bóg błogosławi
wrzucających banknoty. Margaret zgina nóżki w
kolankach. Ma białe rajstopki. Nie, nie... Nie ma 11
lat. Kotek zjeżdża po śniegu do nóg Margaret – ogrzewa jej nogi. Czarny kot i białe rajstopy.
Ostatnie zdjęcia najlepsze. Wchodzimy! Wawel!

słaby 10 głosów
Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
463 wyświetlenia
przysłano: 27 lutego 2001

klemens

47 .
3 teksty 1 komentarz
1, 2, 3... próba mikrofonu.

Inne teksty autora

Ul. 11 Listopada

Klemens, opowiadanie

Zegar tyka

klemens, opowiadanie

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość


lub tradycyjnie
login lub email
hasło