O tym jak powoli się umiera (wiersz)

Katarzyna Stolarczuk

Ja naprawdę bardzo chcę wstać
bo upadanie już mnie nudzi, życie
to nie jest wcale takie proste
i nie pyta czy chcę i jak bardzo

 

Ja naprawdę nie chcę już chlać
nie widzicie?
Dali mi talię kart
stawiają damę i stryczek

 

i karze mi się huśtać chcieć
w ustach krew, w ręku tabletki
ten skurwiel we mnie nie wie czego chce
w każdym bądź razie wymaga poprawek
nie-lekkich

 

i szczerze bardzo chcę wstać
kłaść się z kurami i być porządną obywatelką
ale gubię noce w dniach, znajduję strach
i mam przyjaciółkę: Ciemność

 

i tak, zdaję sobie sprawę
z nieodpowiedzialności i głupot
i może dam sobie kiedyś z tym radę
jak zacznę ufać ludziom

 

a póki co, witaj lino!
lino w technologii bezprzewodowej
niewidoczna, póki własną śliną
nie zachlapię klatki piersiowej


Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
402 wyświetlenia
przysłano: 13 maja 2012 (historia)
Katarzyna Stolarczuk

Katarzyna Stolarczuk

29 Wrocław/Kraków/Chełm
19 artykułów 15 tekstów 10 nagrań 25 komentarzy 26 tekstów piosenek

Inne teksty autora

Bardzo cicha wojna

Katarzyna Stolarczuk, wiersz

Ja.

Katarzyna Stolarczuk, wiersz

W porządku

Katarzyna Stolarczuk, wiersz

Tęskniłam

Katarzyna Stolarczuk, wiersz

Upij się ze mną

Katarzyna Stolarczuk, wiersz

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość


lub tradycyjnie
login lub email
hasło