już nie poradzę (wiersz)

Robert Noszczyk

obnażony z przyszłości

jest tylko tutaj i teraz

może cud w końcu rozmota  

aspołeczny węzeł pokoleń

 

na kolanach babci siedzę

wyłapując wciąż tę samą muchę

zatrzymany

nigdy już niezaspokojony będę

 

gdy mówię

warczą

gdy warczę

szczekają

gdy szczekam

ujadają

 

milknę

a oni

wyją beznadziejnie

do każdego słońca w oknie


niczego sobie+ 2 głosy
Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
abojawiem 20 stycznia 2013, 21:01
nie powiem nie, chociaż nie rozpływam się z zachwytu. ale też kto to może wiedzieć, jakie jest zadanie i znaczenie poezji
Paulina Wielbicka
Paulina Wielbicka 21 stycznia 2013, 03:17
*TĘ SAMĄ MUCHĘ
białoczarny
białoczarny 21 stycznia 2013, 08:20
dziękuję poprawiłem
489 wyświetleń
przysłano: 20 stycznia 2013 (historia)
białoczarny

białoczarny

44 sam nie wiem
85 tekstów 144 komentarze
jestem na tyle poważnym obywatelem kraju, w którym już zadeptano tolerancję i szacunek, że jeszcze potrafię się jakoś tutaj odnaleźć...

Inne teksty autora

to nie ja

białoczarny, wiersz

katharsis

białoczarny, wiersz

któryś z kolei...

białoczarny, wiersz

nie za późno...

białoczarny, wiersz

Ty wiesz...

białoczarny, wiersz

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość


lub tradycyjnie
login lub email
hasło