Literatura

już nie poradzę (wiersz)

Robert Noszczyk

obnażony z przyszłości

jest tylko tutaj i teraz

może cud w końcu rozmota  

aspołeczny węzeł pokoleń

 

na kolanach babci siedzę

wyłapując wciąż tę samą muchę

zatrzymany

nigdy już niezaspokojony będę

 

gdy mówię

warczą

gdy warczę

szczekają

gdy szczekam

ujadają

 

milknę

a oni

wyją beznadziejnie

do każdego słońca w oknie


niczego sobie+ 2 głosy
Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
abojawiem 20 stycznia 2013, 21:01
nie powiem nie, chociaż nie rozpływam się z zachwytu. ale też kto to może wiedzieć, jakie jest zadanie i znaczenie poezji
Paulina Wielbicka
Paulina Wielbicka 21 stycznia 2013, 03:17
*TĘ SAMĄ MUCHĘ
Robert noszczyk
Robert noszczyk 21 stycznia 2013, 08:20
dziękuję poprawiłem
przysłano: 20 stycznia 2013 (historia)

Inne teksty autora

wróć...
Robert noszczyk
by żyć potrzeba
Robert noszczyk
...
Robert noszczyk
tylko traumy...
Robert noszczyk
nie dane nam było
Robert noszczyk
zaplanowana hipokryzja
Robert noszczyk
więcej tekstów »

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość

współpraca