Literatura

już nie poradzę (wiersz)

Robert Noszczyk

obnażony z przyszłości

jest tylko tutaj i teraz

może cud w końcu rozmota  

aspołeczny węzeł pokoleń

 

na kolanach babci siedzę

wyłapując wciąż tę samą muchę

zatrzymany

nigdy już niezaspokojony będę

 

gdy mówię

warczą

gdy warczę

szczekają

gdy szczekam

ujadają

 

milknę

a oni

wyją beznadziejnie

do każdego słońca w oknie


niczego sobie+ 2 głosy
Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
abojawiem 20 stycznia 2013, 21:01
nie powiem nie, chociaż nie rozpływam się z zachwytu. ale też kto to może wiedzieć, jakie jest zadanie i znaczenie poezji
Paulina Wielbicka
Paulina Wielbicka 21 stycznia 2013, 03:17
*TĘ SAMĄ MUCHĘ
Robert noszczyk
Robert noszczyk 21 stycznia 2013, 08:20
dziękuję poprawiłem
przysłano: 20 stycznia 2013 (historia)

Inne teksty autora

niekochani
Robert noszczyk
tu i teraz
Robert noszczyk
"bestseller"
Robert noszczyk
hej - tu - jestem
białoczarny
to nie ja
białoczarny
więcej tekstów »

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość

współpraca