atlantyda (wiersz)

Jarosław Baprawski

nie mam już siły
i nie mam nikogo

 

gdy gwiazdy plują mi w twarz
gdzieś nade mną gaśnie nadzieja

 

być może to nie był mój pociąg
skoro zapiłem kolejny odjazd

 

zostanę


będę pisał
malował i rzeźbił
strosząc pióra

 

najważniejsze byś wróciła
jeszcze raz pogładziła po twarzy

 

słowa okrywając w ciemnościach
znikła nad ranem

 

wraz z lądem

 

moja ty
pierdolnięta


wyśmienity 1 głos
Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
Paulina Wielbicka
Paulina Wielbicka 28 lutego 2013, 00:29
chwalę "gwiazdy plują mi w twarz" i "będe pisał itd" oraz słowa okrywając w ciemnościach" - pierwsza strofa nic to, druga - kwestia z nadzieją oklepana, powtórzona już miliona razy...
Ata
Ata 28 lutego 2013, 11:26
dziś za Pauliną...
el-rosa
el-rosa 28 lutego 2013, 14:13
"Najważniejsze byś wróciła
jeszcze raz pogładziła po twarzy", bardzo czułe:)
Ale skończyłam czytać na "wraz z lądem" .
I tak jest bardzo ciekawie i mówi, a ja wierzę peelowi
Pozdrawiam
abojawiem 28 lutego 2013, 17:13
żeby tylko tak się dało, jak przecież być może
524 wyświetlenia
przysłano: 27 lutego 2013 (historia)
Jarosław Baprawski

Jarosław Baprawski

49 z ludu nie z lodu
415 tekstów 315 komentarzy

Inne teksty autora

I cool

Jarosław Baprawski, wiersz

Mery Lou

Jarosław Baprawski, wiersz

z zeznań Baprawskiego

Jarosław Baprawski, wiersz

z zeznań Baprawskiego

Jarosław Baprawski, wiersz

Mery Lou

Jarosław Baprawski, wiersz

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość


lub tradycyjnie
login lub email
hasło