Literatura

Na łonie natury (wiersz)

Konrad Koper

Na łonie natury,  są w silnym uścisku.

 

Im ptaki śpiewają i strumyk szemrze.

Wiatr ich studzi.

A słońce świeci na rozpalone twarze.

 

Rozmarzeni, nie słyszą własnych oddechów.


niczego sobie– 7 głosów
Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
Mithril
Mithril 21 marca 2013, 09:44
...........................tytuł jako incipit winien wyglądać nieco inaczej
abojawiem 21 marca 2013, 21:17
jak najbardziej
szanta - Edyta Ślączka-Poskrobko
jak dla mnie jednak za mało tu poezji. Brak jakichkolwiek środków poetyckich. Puenta być moze filozoficzna, ale czy na pewno? Czy to z rozmysłem wyszło? Nie jestem przekonana
Ata
Ata 22 marca 2013, 16:57
mnie również powyższe nie przekonuje.
Lucyna Kaczmarczyk
Lucyna Kaczmarczyk 22 marca 2013, 17:52
A autor ma 31(!) lat, a nie 13?
przysłano: 21 marca 2013 (historia)

Inne teksty autora

Dąb
Konrad Koper
Nasza sprawa
Konrad Koper
Nawiązanie
Konrad Koper
Z życia
Konrad Koper
Mur
Konrad Koper
Ostre są :
Konrad Koper
Zmiana statusu
Konrad Koper
więcej tekstów »

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość

współpraca