Odlatując z matki Ziemi (wiersz)

Wiktor Smol

ta cisza wyrwana pamięci
obrazy dymem płynące domy
jeden za drugim pogrzeby
pośród okaleczonych ludzi
drzewa w pokłonie wstydu

 

ile jeszcze trzeba pokoleń
aby zacząć żyć obok siebie
jak człowiek z człowiekiem
w nurcie spokojnych rozmów
bez wrogiego błysku w oku

 

ta cisza wyrwana pamięci -
obrazy widziane z kosmosu


niczego sobie+ 2 głosy
Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
abojawiem 18 kwietnia 2013, 13:03
jakżeby inaczej
Wiktor Smol
Wiktor Smol 20 kwietnia 2013, 16:42
@abojawiem, widzisz, inni nawet nie zauważyli ;)
Dziękuję i kłaniam się :))
Laura
Laura 20 kwietnia 2013, 19:46
'inni nawet nie zauważyli' - no widzisz to coś tak jak ty innych
i ciesz się że nie skasowali twojej wy*twórczości - tak jak ty innych
wszak co czynisz tego się spodziewaj
!?
543 wyświetlenia
przysłano: 17 kwietnia 2013 (historia)
Wiktor Smol

Wiktor Smol

Polska
3 artykuły 107 tekstów 19 prac 403 komentarze

Inne teksty autora

Rzecz idzie o święty spokój

Wiktor Smol, wiersz

Przecina je pamięć kamieni, i moja

Wiktor Smol, opowiadanie

Wiersz pisany powabnie

Wiktor Smol, wiersz

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość


lub tradycyjnie
login lub email
hasło