Dopełnienie (wiersz)

Konrad Koper

                 Idą razem w maju.

 

Świeci im słońce.

Jemu duże i jasne.

Jej miłe.

 

Wieje wiatr.

Jego porywa.

Ją studzi.

 

Patrzą na las.

Dla niego jest nieprzystępny.

Dla niej urokliwy.

 

Śpiewają im ptaki.

Mu głośno, jej pięknie.

 

On marzy o niej, ona o nim.

Są dla siebie dopełnieniem świata.

 

 

 

 


słaby+ 2 głosy
Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
abojawiem 24 kwietnia 2013, 17:51
to jest to, nawet jeżeli prawie, a prawie robi wielką różnicę
Laura
Laura 24 kwietnia 2013, 22:45
...dopełnienie...pełnia...to jest TO :)
393 wyświetlenia
przysłano: 24 kwietnia 2013 (historia)

Konrad Koper

37 Poznań
1 artykuł 386 tekstów 863 komentarze

Inne teksty autora

Dąb

Konrad Koper, wiersz

Nasza sprawa

Konrad Koper, wiersz

Nawiązanie

Konrad Koper, wiersz

Z życia

Konrad Koper, wiersz

Mur

Konrad Koper, wiersz

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość


lub tradycyjnie
login lub email
hasło