Drobny Człowiek (wiersz)

Konrad Koper

Człowiek dach ze strzechy  postawił,

wtem wiatr się pojawił

i zdmuchną konstrukcje marną.

 

Człowiek dom drewniany postawił,

wtem ogień się pojawił

i chałupę strawił.

 

Człowiek dom murowany postawił,

lecz rzeka wylała

i budynek z prądem wody zabrała.

 

Człowiek po świecie dumnie chodzi ,

lecz przy wrogich żywiołach zupełnie zawodzi.

 

     Życzę nam więcej pokory.

 

 

 


Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
Mithril
Mithril 5 maja 2013, 17:57
trzy małe świnki mają więcej dynamiki i poezji niż powyższe kocopoły
Laura
Laura 5 maja 2013, 18:32
Hmmm....żywioły wrogie
to może jeszcze złośliwe, mściwe, zazdrosne !?

jak w piosence 'czas nas uczy pokory...tak od lat'
abojawiem 5 maja 2013, 19:01
Hiob się kłania, ale to/tu jest z przesadą (w przeciwieństwie /właśnie/ do Hioba). I nawet jeśli pokorne ciele dwie matki ssie, bez przesady, bez przesady
Ata
Ata 5 maja 2013, 21:37
no właśnie mi też ze świnkami...
tekst nie porywa...nic na to nie poradzę
418 wyświetleń
przysłano: 5 maja 2013 (historia)

Konrad Koper

37 Poznań
1 artykuł 386 tekstów 863 komentarze

Inne teksty autora

Dąb

Konrad Koper, wiersz

Nasza sprawa

Konrad Koper, wiersz

Nawiązanie

Konrad Koper, wiersz

Z życia

Konrad Koper, wiersz

Mur

Konrad Koper, wiersz

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość


lub tradycyjnie
login lub email
hasło