O sobie (wiersz)

Konrad Koper

Nić żywota rozdwoiła się.

Gdy ją nawlekał ukuł się.

 

Dopiero gdy przyjdzie powódź ,poznamy fundamenty domu.

 

 

 

 

 


słaby 4 głosy
Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
Mithril
Mithril 19 maja 2013, 19:08
"Nić żywota rozdwoiła się.
Gdy ją nawlekał ukuł się.

Dopiero gdy przyjdzie powódź ,poznamy fundamenty domu."


...noooo podczas nawlekania rzeźbić(?) albo, co bardziej bliższe rzeczywistości, napić się,
bo raczej biorąc pod uwagę finał, bardziej zbliżone do nawilżania z uwagi na "rozdwojenie"
abojawiem 19 maja 2013, 23:59
daje do myślenia, byleby się tylko zbyt długo nad sobą, nad życiem, nad wszystkim nie zastanawiać, tylko po prostu, czym by nie, żyć całym sobą
342 wyświetlenia
przysłano: 19 maja 2013 (historia)

Konrad Koper

37 Poznań
1 artykuł 386 tekstów 863 komentarze

Inne teksty autora

Dąb

Konrad Koper, wiersz

Nasza sprawa

Konrad Koper, wiersz

Nawiązanie

Konrad Koper, wiersz

Z życia

Konrad Koper, wiersz

Mur

Konrad Koper, wiersz

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość


lub tradycyjnie
login lub email
hasło