gorzko mi (wiersz)

abojawiem

przyjaźniliśmy się

kradliśmy czyli mogliśmy

kraść konie

a tu się nagle okazuje że ja

wcale nie znam ciebie

nie znam ludzi

nie znam się na niczym -

nie jestem nikomu potrzebny

a więc jestem zbędnym

człowiekiem

chociaż nikt nie mówi

(oprócz chyba mnie samego)

że nie możemy jeszcze

razem kraść koni -

daj Boże żeby jeszcze w tę noc


383 wyświetlenia
przysłano: 26 pazdziernika 2013 (historia)

abojawiem

63 abojawiem
257 tekstów 1067 komentarzy

Inne teksty autora

Mówią o niej siostra snu

abojawiem, wiersz

gdzie teraz jesteś

abojawiem, wiersz

my ludzie (a może to nie ja)

abojawiem, wiersz

nie bez ładu i składu

abojawiem, wiersz

Bez współczucia i bez litości

abojawiem, opowiadanie

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość


lub tradycyjnie
login lub email
hasło