Literatura

Pinokio (wiersz)

Konrad Koper

Majster strugając Pinokia,

uśmiechał się i życzył wszystkim dobrze.

 

Na początku kukła, nie tylko była z drewna

ale też miała drewniany rozum i serce.

Chęcią pajacyka było zostać chłopcem.

Wylewał on łzy drewniane.

Lecz nawet wróżka została niewzruszona.

 

Lecz była jednak nadzieja.

Pinokio został obdarzony cząstką miłości Dżepetta.

 

 Zasłużył się w końcu nie jednym.

W nagrodę, dobra czarodziejka spełniła jego marzenie.

 

Zawsze jest iskierka nadziei.

Co los poskąpi, może jeszcze zwrócić.

 

 

 

 


niczego sobie 1 głos
Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
Badger
Badger 17 pazdziernika 2014, 00:37
Prostota w sztuce hmm... jest to coś ciekawego.
przysłano: 26 czerwca 2014 (historia)

Inne teksty autora

Życzenie
Konrad Koper
Porto
Konrad Koper
Figury
Konrad Koper
Boża indukcja
Konrad Koper
Procesja Fatimska
Konrad Koper
Zwierciadła
Konrad Koper
Gorączka
Konrad Koper
więcej tekstów »

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość

współpraca