Prolog (wiersz)

Tomasz Ronman

Przeprowadziliśmy bardzo dużo złych
eksperymentów, zakopaliśmy za dużo 
zbyt dobrych ludzi. Za bardzo krzyczymy. 

 

Idziemy w stronę

 

przeciwną do wskazówek zegara. 

Natura jest wskazówką zegara?
Dzicz, instynkt, ego, libido?

 

To wszystko trafił szlag: poeci się sypią, 
naukowcy się sypią.
Zostaje nam kamień i patyk.
Odgrzeb więc patykiem, to wszystko 

 

co zaspało w pieleszach. 

 


dobry 1 głos
Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
Mithril
Mithril 2 listopada 2014, 13:02
...takie czary-mary "nicniepowiedzenia"
Mi Lo
Mi Lo 2 listopada 2014, 13:41
w tej chwili jest tu nakreślony zaledwie szkic. zrób coś z tym
Kacper Machowski
Kacper Machowski 4 listopada 2014, 02:42
Hmmmmm zauważyłem na przestrzeni czasu, że poeci to straszni egocentrycy. Zawistni o poezję innych. hmm jestem zaintrygowany przedstawionym tu obrazem zegara i przemijania .. efektów ubocznych. Byc może świata? życia? Co do aspektów technicznych musze przyznac że krótka forma dae łatwość i lekkość w czytaniu co z kolei przerzuca się na trawienie treści zawartych w utworze :D gratuluję
Tomasz Ronman 4 listopada 2014, 18:20
Kacper Machowski

Dzięki,
431 wyświetleń
przysłano: 2 listopada 2014 (historia)

Tomasz Ronman

29 Kraków
14 tekstów 11 komentarzy

Inne teksty autora

Aretologia

Tomasz Ronman, wiersz

Antriebs 2.0

Tomasz Ronman, wiersz

Antriebs

Tomasz Ronman, wiersz

Prolog

Tomasz Ronman, wiersz

Braterstwo owiec

Tomasz Ronman, wiersz

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość


lub tradycyjnie
login lub email
hasło