Po jakimś końcu świata (wiersz)

Robert Więckowski

Wszystko wokół

 

zieje

 

pustką.

 

Samotne słońce,

gwiazdy same,

księżyc pobladł.

 

Fotel, na którym nikt nie siedzi,

łóżko nieposłane –

tylko materac na stelażu.

 

Książki z półek

na podłodze w kurzu

leżą.

 

Drzewa sobie,

krzaki sobie

i źdźbła trawy.

 

Liść żółto-brązowy padł, z okna nikt nie wygląda, samochody zamrożone stoją wzdłuż chodnika, ulica wyludniała, milczą ptaki, milczą dzieci.

 

Nawet chmury ...

nawet kurwa chmury… 


Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
345 wyświetleń
przysłano: 26 sierpnia 2015 (historia)
Robert Więckowski

Robert Więckowski

29 Warszawa
7 tekstów 5 komentarzy

Inne teksty autora

Repetycja

Robert Więckowski, wiersz

Przejście dla pieszych

Robert Więckowski, wiersz

Muzyka bezsenności

Robert Więckowski, wiersz

Oni

Robert Więckowski, wiersz

Nadzieja

Robert Więckowski, wiersz

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość


lub tradycyjnie
login lub email
hasło