Koniec (wiersz)

Patryk B.

Zachód Słońca,

Płonie horyzont.

Grzesznego świata,

Cnót i beztroski.

Czterej jeźdźcy,

Zanoszą. Cwałem

Walkirii wiadomość.

Kończy się stare,

Zaczyna otchłań,

Żegnaj jasności.

O matko! Nocy!

Witaj!

 

A był to sierpień.

Wyszedł na pole,

Jako jedyny.

Zakonnik w czarnym

Jak smoła habicie.

Rozpoczyna żniwo,

Czerwonokrwistych

Od żaru. Zbóż,

Nie marzących o świcie.

Potem została ziemia,

Jałowa, niczym pustynia.

I tylko las krzyży na niej,

Tak jak po zboża łanie.

Ściętych kosą łodyg,

Cmentarzysko.


Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
341 wyświetleń
przysłano: 18 listopada 2015 (historia)

Patryk B.

19 Okolice Płońska
7 tekstów 2 komentarze

Inne teksty autora

Nie ważne

Patryk B., wiersz

Biel, szarość i złoto

Patryk B., wiersz

W zadumie lekcji

Patryk B., wiersz

Niby nie było źle

Patryk B., wiersz

Zimowo

Patryk B., wiersz

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość


lub tradycyjnie
login lub email
hasło