Literatura

asceza przesytu (wiersz)

Jacek JacoM Michalski

skrzypce udają fortepian

kiedy śni się bezsenność

dłonie pozbawione pełni

oddają pięściom prawdę

z wiary ostatnich wróbli

 

szwy na ustach głodzą słowa

śpiewając słuchem

gdy zostało tylko czekanie

mistycy oddali tajemnice

za poklask tłumów

samotność ostatnim marzeniem

prowadzi w góry pełne śmieci

wszystkie szczyty zdobyte

gdy za dużo nadmiarów

 

babie lato wiąże nas jak kukiełki

wprost do jesiennych zniczy

skruszonymi liśćmi na głowach


niczego sobie 1 głos
Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
przysłano: 19 stycznia 2016 (historia)

Inne teksty autora

próg bólu
Jacek JacoM Michalski
życzenie
Jacek JacoM Michalski
brzeg
Jacek JacoM Michalski
ortodoksja
Jacek JacoM Michalski
panoptikum
Jacek JacoM Michalski
na śmierć mistrza
Jacek JacoM Michalski
odwrotność
Jacek JacoM Michalski
więcej tekstów »

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość

współpraca