Dla dobra jednego (niejednych nas) (wiersz)

abojawiem

Razem, wspólnie,

we dwoje, czy w stu

najlepiej się kształtuje,

wykuwa, rozwija

indywidualność.

 

Indywidualność, czyli coś,

co jest czymś (więcej

od wszystkiego i niczego),

ale na ile umysłowo,

a na ile duchowo,

tego nie wiem.

 

Ale lepiej już dla mnie

żebym ja tego (broń Boże)
sam nie wiedział.

Bo samemu to najlepiej

niczego nie wiedzieć,

a przynajmniej sama wiedza

na jedno wychodzi,

czyli na niewiedzę

(z tym że jednym trzeba,

a drugim nie trzeba

tego samego wiedzieć,

co wszyscy wiedzą).

 

2015-12-22


249 wyświetleń
przysłano: 11 kwietnia 2016 (historia)

abojawiem

63 abojawiem
257 tekstów 1067 komentarzy

Inne teksty autora

Mówią o niej siostra snu

abojawiem, wiersz

gdzie teraz jesteś

abojawiem, wiersz

my ludzie (a może to nie ja)

abojawiem, wiersz

nie bez ładu i składu

abojawiem, wiersz

Bez współczucia i bez litości

abojawiem, opowiadanie

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość


lub tradycyjnie
login lub email
hasło