wspomnienia o kobiecie (wiersz)

Yaro

budzik rankiem

porusz wiatr

przez otwarte okno firankę

pora na mnie 

 

szkoda że ciebie nie ma 

nie ma z kim pogadać

 

szybka kawa

zapachem wypełnia pusty pokój 

zaspana twarz do łazienki

obmyć nocne grzechy

 

na przystanku

przycupnąłem jak ptak na ganku

autosan zatrzymał się  z łaską

mrugnął pierdnął i w dal ruszył

dziś nie pójdę do pracy

zadzwonię do szefa niech buja garba

mnie nic nie wzrusza nikt nie słucha

 

gdy piszę mówiłaś przestań

czy przez to się straciłaś

sobą być

nie celebrytką chorą

 

kasa kasa czasu szkoda 

mam mniej żyję zdrowo


Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
173 wyświetlenia
przysłano: 23 lipca 2016 (historia)
Yaro

Yaro

43 od Mikołaja Reja
1309 tekstów 1 pracę graficzną 669 komentarzy
samotny wilk

Inne teksty autora


Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość


lub tradycyjnie
login lub email
hasło