Thorgal (wiersz)

Tomasz Smogór

 

porzucony przez bogów w pokoncertowej pustce

kiedy krzyki opadły i owoc dojrzewa w ciemności

którą wcześniej miecz rozcinał – tam księżniczka

wikingów tańczyła pogo nim zaginęła w śniegach

bogowie zmietli wszystko

 

ruszyłeś drogą usianą piorunami

wśród melin ulica była jak niewdzięczne ramię

ściany mieszkań przypominały rybie pęcherze

farba złaziła jak mit północy krew odeszła

gdy dowiedziałaś się że jesteś dzieckiem gwiazd

poczętym na przyczepowisku

 

tę noc zrodziła wilczyca

świt będzie gwałtownym nerwem

 


Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
Mithril
Mithril 4 pazdziernika 2016, 14:46
...Komiks? Klasyka!!!

tekst powyżej(?)
etam
409 wyświetleń
przysłano: 4 pazdziernika 2016 (historia)
Tomasz Smogór

Tomasz Smogór

101 Kło
3 artykuły 23 teksty 45 prac 1823 komentarze
Zasłużeni dla serwisu

Inne teksty autora

przedpokój jest zbyt długi

Tomasz Smogór, wiersz

szyld głosił co innego

Tomasz Smogór, wiersz

krety

Tomasz Smogór, wiersz

Bałwan

Tomasz Smogór, opowiadanie

wiersz

Tomasz Smogór, wiersz

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość


lub tradycyjnie
login lub email
hasło