Literatura

Heraldycznie (wiersz)

Tomasz Kucina

 

droga na skróty
tam gdzie przebiega ten wiersz
przez heraldykę świadomości
i nić połączeń synaptycznych
buduje mistyczne obrazy – z kosmologicznych koligacji
to labry
wierny ornament roślinny z krwi i akantu
wyrasta ze słowa Erbe nasze dziedzictwo – bo symetryczny
dosięga do ciebie i do mnie
jak klejnot czy szyszak
moduł średniowiecznego hełmu za kratą przyłbic
na skrzydle husarza
przywłaszcza wspólnotową dumę
i trzyma brodę na postumencie zachwytu
więc o to chodzi
by
budzić się w tobie buńczucznie
i posiąść jawną nieskromność twoją
zaaplikować sobie a oddać swój zaszczyt
byś ty jak ja
poczuł uwieńczonym człowiekiem
hieratycznym więc godnym
a także
dufnym i wyzwolonym z odpowiedzialności
jak hymn czy canzona
jak Godło – co jest zbiorową dumą
co patrzy na nas
z barw i figur heraldycznych
ty nie wierz w zbyt prostą poezję
czułą i wygodną
wszystek poeta
tuli oznaki godności
niekoniecznie to zaraz pastorały czy berła
czasem to ludzkie sumienie
i czar – i uwiąd mowy
zaszczytna naiwność wszelkiego stworzenia

--


przysłano: 16 stycznia 2017 (historia)

Inne teksty autora

Rogaci Wikingowie
Tomasz Kucina
Po kostkę sera
Tomasz Kucina
Wyspiański
Tomasz Kucina
Miasta neonów
Tomasz Kucina
Zmiennocharakterny
Tomasz Kucina
więcej tekstów »

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość

współpraca