Literatura

Purpurowa surfinia (wiersz)

Tomasz Kucina

 

purpurowa surfinia
z lancetowatych smukłych kielichów
w nakrochmalonych krynolinach
na metalowych obręczach świtu

zerka, i marzy, krzyczy w obłok
łodyga lepko owłosiona
pręciki zmysły w zapach zwodzą
cera jak z
Kioto, czysta, przeszklona

jak z cesarskiego Sentō Gosho
parku shogunów i bandytów
zerka na Ciebie czasem nocą

Książę szalony Toshihito

z wonnych ogrodów willi Katsura
gdzie dom artystów i poetów
siedzisz
surfinio, badasz anturaż
w gąszczu wachlarzy i pamfletów

a lalki poruszają głową
na gobelinach w srebrne kwiaty
i uśmiechają się hurtowo
gdy swym zapachem wkoło darzysz

surfinio, oszalałem, grzeszę
rosnę pod chmury jak
pagoda
śmieją się daszki i reliefy
stolic Miyako - w tobie się kocham

--


przysłano: 20 stycznia 2017 (historia)

Inne teksty autora

Rogaci Wikingowie
Tomasz Kucina
Po kostkę sera
Tomasz Kucina
Wyspiański
Tomasz Kucina
Miasta neonów
Tomasz Kucina
Zmiennocharakterny
Tomasz Kucina
więcej tekstów »

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość

współpraca