Literatura

Kraina Sambhala (wiersz)

Tomasz Kucina

 

 

motto autora:
Z cywilizacją Doliny Indusu – ustawiczna tęsknota za lepszym światem, gdzie nie byłoby trosk, chorób ani bólu


 

należy
się uświadomić:

 

Sambhala nie istnieje
nie ma
Królestwa Agarthi


żadnych mistycznych bram

w kazalnicach Pamiru i Karakorum
widziano tylko antylopy cziru


z kwarcytów i gnejsów
człapały ku niebu z matowym kopytem
jak inne
pustorożce i krętorogie do łaski Zbawcy

 

obłudna mitologia
i gdzie ta podziemna kraina?
sekretny
mistyczny kanton mnichów
którym zaopiekowały Dakinie

 

gdzie masz buddyjskie anioły mądrości
wyprane
z mocy energetycznego oddziaływania?

 

one są ledwie
wibrysą blanszowanego powietrza
i nikt nigdy
nie zobaczył na oczy Rigdena Jyepo
apodyktycznego króla rozżalonej planety

 

w świecie żółtej rasy
niezniszczalny jest tylko Noriaki Kasai
on zdobył
mentalnie szczyty Karakorum
stanął
na lodowcu Fedczenki w Pamirze

 

kraina Sambhala nie istnieje
w pałacu Dalajlamy w Lhasie
nie uchylają dusz czerwone wrota
nie prowadzą
do świata wyższego rzędu

 

energia miłości nie zespala żadnej aury
a w łonie kobiet
nie pojawia światełko ściągniętej doń Duszy

bez woli Boga Miłosiernego

 

kopulacja
ludzi Tybetu jest całkiem ludzka
wynika ze zwierzęcych instynktów

nie potrzeba tu jogi
medytacji i duchowych ćwiczeń


a tunele czasoprzestrzenne i fizyka cząstek
są wymysłem chińskiej propagandy

 

bazującej
na permanentnym kłamstwie
i wyzysku człowieka

napisano: 8 września 2015

 


przysłano: 12 lutego 2017 (historia)

Inne teksty autora

Rogaci Wikingowie
Tomasz Kucina
Po kostkę sera
Tomasz Kucina
Wyspiański
Tomasz Kucina
Miasta neonów
Tomasz Kucina
Zmiennocharakterny
Tomasz Kucina
więcej tekstów »

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość

współpraca