Literatura

Pierwousta (wiersz)

Tomasz Kucina

 

 

powiedziała mi chyba wczoraj

moje życie to twoja poezja

a ja durny chodzę po torach

przeszedł prąd – taki song? parastezja

 

i mówiła – że słowa to lustra

że – przegląda się w nich do połowy

czasem nawet dalej zapuszcza

że są ciepłe – jak szept pościelowy

 

w garncu słów – tuli słuch – czarne koty

jej krużganki przy zamku gotyckim

arkadami się skrada tęsknota

akwedukty i loggie – w tym wszystkim

 

że będziemy cieniami na zamku

pod sklepieniem odnajdzie me usta

spod tych łukówlochówkurantów

snuła pieśń – dała więź - tamta wróżka

--

 

 

 


przysłano: 8 marca 2017 (historia)

Inne teksty autora

Rogaci Wikingowie
Tomasz Kucina
Po kostkę sera
Tomasz Kucina
Wyspiański
Tomasz Kucina
Miasta neonów
Tomasz Kucina
Zmiennocharakterny
Tomasz Kucina
więcej tekstów »

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość

współpraca