Literatura

Ciarka (wiersz)

Tomasz Kucina

 

 

za dużo emocji
poezja powinna być subtelna
na płytki grunt blefu
kierować bezduszny korab

 

zatrzymam koło na wodzie
łyżka przestanie lewitować
w lej studni
nie spadnie kamień

 

tyle much w nosie
obrazoburczych posług
z dyni wypadły oczy
obraził się cielec

 

gra bębenek baskijski
pocierasz skórę
umiaru subtelny szum
z wysuszonego zwierza

 

unormuj puls
słowo niech płynie żyłą
i prosto do morza uśpionego
przez zimny prąd antypatii


przysłano: 15 marca 2017 (historia)

Inne teksty autora

Rogaci Wikingowie
Tomasz Kucina
Po kostkę sera
Tomasz Kucina
Wyspiański
Tomasz Kucina
Miasta neonów
Tomasz Kucina
Zmiennocharakterny
Tomasz Kucina
więcej tekstów »

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość

współpraca