Valkyrie (wiersz)

Tomasz Kucina

 

 

czuję świerzb ciepła na policzkach

ich wstyd

ludzka ułomność - strach

zamyka granice

poeta

to Sigurd dmący w róg

pośród wściekłych Walkyrii

one

są jego spotworzonymi wenami

tych

wojowniczych dziewic

co suną na wściekłych wilkach

dzierżąc przed sobą tarcze i włócznie

a jednak na przekór

brakuje im buty

tak

jestem spragnionym słowem

podjudzam milczeniem

przepełzam przez ciąg niewydarzeń

ile trudu

szmaragdowa tożsamość luster

skosztowana szronem w tego samego człowieka

w przedziałach poszukiwań

w przeciągach niedoścignionych ideałów

po poręczach i zapachach

zeszklonych zamków

po cierpkim krzyku gustu

na deklu wstrętu oswajam bunt

tam skarb siły i rygor światła

w tajemniczym Asgardzie

i zdejmowanie czaru z pokuszonego poety

jak dusz walecznych Einherjerów

sprowadzenie do świętej Walhalli

i jeszcze wiara

w typologie stworzenia

które potrafi kategoryzować

i drwić z niepokory

białym wierszem

 

--

 


418 wyświetleń
przysłano: 16 marca 2017 (historia)
Tomasz Kucina

Tomasz Kucina

Polska
1 artykuł 72 teksty 3 komentarze

Inne teksty autora

Noc z Olbińskiego

Tomasz Kucina, wiersz

Conjuro [zaklęcie]

Tomasz Kucina, wiersz

Mamy mamy

Tomasz Kucina, wiersz

Mistyczka z Suomi

Tomasz Kucina, wiersz

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość


lub tradycyjnie
login lub email
hasło