Literatura

Valkyrie (wiersz)

Tomasz Kucina

 

czuję świerzb dziewic na policzkach
ich wstyd
ludzka ułomność – strach
zamyka granice
poeta
to Sigurd dmący w róg
pośród wściekłych Walkyrii
one
są jego spotw(a)rzonymi wenami
tych
wojowniczych dziewic
co suną na wściekłych wilkach
dzierżąc przed sobą tarcze i włócznie
a jednak na przekór
brakuje im buty
tak
jestem spragnionym słowem
podjudzam milczeniem
przepełzam przez ciąg niewydarzeń
ile trudu
szmaragdowa tożsamość luster
szklanym szronem uderza w tego samego człowieka
w przedziałach poszukiwań
w przeciągach niedoścignionych ideałów
po poręczach i zapachach
zeszklonych zamków
po cierpkim krzyku gustu
na deklu wstrętuoswajam bunt
tam skarb Siły i rygor Światła
w tajemniczym Asgardzie
i zdejmowanie czaru z pokuszonego niby poety
jak dusz walecznych Einherjerów
sprowadzenie do świętej Walhalli
i jeszcze wiara
w typologie stworzenia
które potrafi kategoryzować
i drwić z niepokory
białym wierszem

--


przysłano: 16 marca 2017 (historia)

Inne teksty autora

Rogaci Wikingowie
Tomasz Kucina
Po kostkę sera
Tomasz Kucina
Wyspiański
Tomasz Kucina
Miasta neonów
Tomasz Kucina
Zmiennocharakterny
Tomasz Kucina
więcej tekstów »

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość

współpraca