AMOLKA (wiersz)

Marta Kruk

 

Amolka to dziewcze dziwne
Niezbyt ładne ale cwane i bystre
Mało mówi, wcale nie pyta, za to dużo czyta

 

Lubi pisać i włosy w koka zaczesywać
Ma trzy pary okularów i nie znosi garów
Na pytania nie odpowiada, czasem za dużo gada

 

Nie znosi dylematów ani doniczkowych kwiatów
Lubi wszystkie na świecie glany i suknie z firany
Nie lubi przystojniaków ale kocha benzyniaków

 

Boli ja wnętrze i często płacze jej serce
Nie znosi kąsania i miernego użerania
Szanuje rozsądek i w domu porządek

 

Na zdrowia usterki Amol leczy jej nerki
Gdy smutek przenika jej wnętrze to dziewczę całe się trzęsie
Niezrozumiana w otoczeniu kiedyś umrze w osamotnieniu


 

 


Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
259 wyświetleń
przysłano: 19 marca 2017 (historia)
Marta Kruk

Marta Kruk

37 Gdańsk
6 tekstów 8 komentarzy 1 tekst piosenki

Inne teksty autora

N i ZET

Marta Kruk, wiersz

NIE PYTAJ!

Marta Kruk, wiersz

PAŃSTWO KRUK

Marta Kruk, wiersz

NIEZRĘCZNA

Marta Kruk, wiersz

WYWROTKA

Marta Kruk, wiersz

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość


lub tradycyjnie
login lub email
hasło