Krokusowisko (wiersz)

silva

 

jedwabną chustę zgubił

czas

ufioleciła połoninę

tu delikatne płatki wątkiem i

osnową

gdy słońce scałowuje rosę

odkrywają szafranowe skarby

na wagę złota jak kropki u puenty-

listów

 

porywczy nasz bracie halny

oszczędź

pozwól się nasycić

nawdychać miodnej woni

nasłuchać radosnego brzęczenia

które tak spolegliwie naśladuje

muzykę sfer

 

niech krokusowe królestwo zdąży

umościć sobie miejsce także w snach

ku trwaniu

          na przekór

                   szarym

                         godzinom


Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
365 wyświetleń
przysłano: 26 marca 2017 (historia)

silva

62 Ostrołęka
77 tekstów 214 komentarzy

Inne teksty autora

Lumen i lux

silva, wiersz

Po ludzku

silva, wiersz

Odnaleziony

silva, wiersz

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość


lub tradycyjnie
login lub email
hasło