emigrant (wiersz)

Yaro

otulony w słowa nadziei 
przychodzę zaraz po jesieni
by ogrzać dłonie 

 

poczęstowany w progu uśmiechem

 

długa  droga dłużyła się

 czasu ciągły brak
ominął mnie ból 
co trwał i rwał 

serca kołatnie o drzwi 
byłem blisko
myślą wierszem i listem 

 

gdy razem  letnim wieczorem

wspominamy leniwe wakacje 
gorące noce spokojne sny i latawce 

bajamy pośród gwiazd 

 

krople rosy zwilżyły czoło i nos 
wróciłem by móc nie wyjeżdżać 

być trwać i kwiaty rwać nie w Holandii

jedynie dla swojej panny

 


Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
292 wyświetlenia
przysłano: 27 kwietnia 2017 (historia)
Yaro

Yaro

43 od Mikołaja Reja
1375 tekstów 1 pracę graficzną 724 komentarze
samotny wilk


Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość


lub tradycyjnie
login lub email
hasło