Włóczykij (wiersz)

kac

 

Podróżując: lasy, chmury, doły i jeziora,

 

Mknie w korowodzie postać znajoma

 

 

Potykając się non-stop w drodze do celu

Na jedną noc zahaczył w burdelu,

Na tą minę się zapadł, co pytać kazała

Ruszając w dalszą potrzebę odkrył swego brata

Podążając już śmielej kij, zahaczał o drzewa, stój !

Tam nic nie ma.

 

Świetliki ukazały drogę, by strudzonemu dać wytchnienie

A duszy spokój i wieczne ukojenie.


dobry 1 głos
Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
380 wyświetleń
przysłano: 3 czerwca 2017 (historia)
kac

kac

26 Kedzierzyn-Koźle
3 teksty 2 komentarze

Inne teksty autora

Korespodencja

kac, wiersz

Pragnienie Łaknienia

kac, wiersz

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość


lub tradycyjnie
login lub email
hasło