Światła (wiersz)

Tomasz Kucina

 

 

 

 

 

 

wszystko tak identyczne

 

w skarbonkach Europy

 

samoloty nad światłem aglomeracji

 

tam niżej

 

miliony punktów uziemionych

 

gwiazdy w przekręconym kalejdoskopie

 

merkantylne szkiełka

 

w gabinetach luster

 

a wszystko tworzy linie doradza geometrii

 

te lśniące punkty

 

zdrapany strupek grzechu

 

pokarmem interesów

 

takie życie niczego się nie wyrzekam

 

oświetlone podwozie skanuje drapacze chmur

 

 

kolejni przybysze

 

łono sekretnej cywilizacji na której wesz

 

 

zjada wesz

 

obłudna szarańcza kosmosu w trzecim

 

kręgu od gwiazdy

 

w świateł rozkroku do niego ciągną ćmy

 

kolportują kompleksy

 

w koszmarach turbulencji podświetlonej Europy.

 

​--

 

 

 

 

 

 

 

 


166 wyświetleń
przysłano: 10 sierpnia 2017 (historia)
Tomasz Kucina

Tomasz Kucina

Polska
1 artykuł 62 teksty 3 komentarze

Inne teksty autora

Kobieta na statui

Tomasz Kucina, wiersz

Kot Wania od Konwickiego

Tomasz Kucina, wiersz

Neo Cel(y)na

Tomasz Kucina, wiersz

Dotyk ogrodu

Tomasz Kucina, wiersz

Czekający Mars

Tomasz Kucina, wiersz

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość


lub tradycyjnie
login lub email
hasło