Literatura

Gwiezdny pył (Po) (wiersz)

Grzesiek z nick-ąd

 

gwiazdy składają w nieboskłonie

ryby panienki i barany

i coraz jaśniej w dali płonie

układ miłości zaniechanych

 

gdy jedna ginie w niepamięci

rodzą się nowe mdławym blaskiem

na drodze mlecznej dobrych chęci

wszystko jest niby takie jasne

 

wszystko jest proste oczywiste

gdy dwoje ludzi goni szczęście

by potem w jednym krótkim liście

gwiazdom opadły smutne ręce

 

gdy jakieś larum w nieboskłonie

bo jednej gwiazdy znów ubyło

wiedz że to czyjeś drżące dłonie

skreślają jedną durną miłość

 


dobry 1 głos
Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
przysłano: 12 sierpnia 2017 (historia)

Inne teksty autora

nie wierz w nie wiersze
Grzesiek z nick-ąd
piosenka niedokończona
Grzesiek z nick-ąd
wiersz na okoliczność
Grzesiek z nick-ąd
makatka wypłoszona
Grzesiek z nick-ąd
Poupadani
Grzesiek z nick-ąd
nikt nikomu niczego
Grzesiek z nick-ąd
stąd do Werony
Grzesiek z nick-ąd
więcej tekstów »

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość

współpraca