Literatura

Pejzaż pod prążkiem słońca (wiersz)

Tomasz Kucina

 

 

wymyślanie ciepła

 

farby parkour skacze – opiera o sztalugi

 

czuj sztynk
olejem drewna bukowego formatuje pejzaże

 

burczą endorfiny przymrużają paprocie


burzany z łopianów i ostów

 

zabrakło może pasemka

ułamka światła co przenika przez cień


w klapku fotosyntezy

to słońce malarza woskuje pozór


kosmyki impresji zwisają spod kapelusza

 

pukielek z kromki nadziei chiaroscuro kontrastu

najeżył pędzel na sztorc – wertykalnie

--

 

 

 


przysłano: 23 sierpnia 2017 (historia)

Inne teksty autora

Rogaci Wikingowie
Tomasz Kucina
Po kostkę sera
Tomasz Kucina
Wyspiański
Tomasz Kucina
Miasta neonów
Tomasz Kucina
Zmiennocharakterny
Tomasz Kucina
więcej tekstów »

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość

współpraca