Literatura

Minimalni (wiersz)

Tomasz Kucina

 


 

kiedy już ciebie napiszę – uczynię ambalażem
dowolna i nieliniowa
dzieło architektury – opakowany budynek – wąwóz – mała wyspa?
ty u Kantora
na zaprojektowanym stole
porzucona pozornie
jak Christo
zostaniesz apatrydą
bez kształtu i malatury
monochromia Paolo Uccello
z jednej barwy
u Witkacego wybudzisz się z dziwnego snu
i pójdziesz prosto przez siebie
to czysta forma pod paragonem metafizyki
nadamy sens próżnemu życiu
uciekając od natury
my – pacynki deformacji
bez pierwszej fazy rozwoju
fabuła epizodyczna
nie pomoże powszechna deklaracja praw człowieka
są cele wyższego rzędu
niż człowiek
chociażby sztuka minimalizmu

 

 

 


przysłano: 29 września 2017 (historia)

Inne teksty autora

Rogaci Wikingowie
Tomasz Kucina
Po kostkę sera
Tomasz Kucina
Wyspiański
Tomasz Kucina
Miasta neonów
Tomasz Kucina
Zmiennocharakterny
Tomasz Kucina
więcej tekstów »

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość

współpraca