Minimalni (wiersz)

Tomasz Kucina

 

 

 

kiedy już ciebie napiszę - uczynię ambalażem

dowolna i nieliniowa

dzieło architektury - opakowany budynek - wąwóz - mała wyspa?

ty u Kantora

na zaprojektowanym stole

porzucona pozornie

jak Christo

zostaniesz apatrydą

bez kształtu i malatury

monochromia Paolo Uccello

z jednej barwy

u Witkacego wybudzisz się z dziwnego snu

i pójdziesz prosto przez siebie

to czysta forma pod paragonem metafizyki

nadamy sens próżnemu życiu

uciekając od natury

my - pacynki deformacji

bez pierwszej fazy rozwoju

fabuła epizodyczna

nie pomoże powszechna deklaracja praw człowieka

są cele wyższego rzędu

niż człowiek

chociażby sztuka minimalizmu.

 


317 wyświetleń
przysłano: 29 września 2017 (historia)
Tomasz Kucina

Tomasz Kucina

Polska
1 artykuł 72 teksty 3 komentarze

Inne teksty autora

Noc z Olbińskiego

Tomasz Kucina, wiersz

Conjuro [zaklęcie]

Tomasz Kucina, wiersz

Mamy mamy

Tomasz Kucina, wiersz

Mistyczka z Suomi

Tomasz Kucina, wiersz

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość


lub tradycyjnie
login lub email
hasło