przypadkiem (wiersz)

nei

tu chodzą dzieci, mają wielkie oczy i małe usta; rzadko mówią; są niby przypadkiem

w tej rzeczywistości bowiem wszystko dzieje się przypadkiem; przypadkowo się trąca, wypowiada zdania, podsłuchuje i krzyczy

przypadkiem wchodzi się i wychodzi, a potem opowiada

że czas i przestrzeń, że tu i tam, że gdyby i może

na pewno? – pytają

nikt nie odpowiada, każdy umyka, chowa się i krzyczy, a potem zwala winę na innego

w tej rzeczywistości dzieje się czas - jest niby sen i niby życie

przypadkiem

 


słaby 1 głos
1 osoba ma ten tekst w ulubionych
Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
radio
radio 4 marca 2018, 00:06
pesymistyczne, piszesz swój stan czy jest to zabieg literacki, jeśli można zapytać ? pzdr
220 wyświetleń
przysłano: 26 lutego 2018 (historia)
nei

nei

Polska
9 tekstów 23 komentarze

Inne teksty autora

część cześci

nei, wiersz

dziecko

nei, wiersz

pół (miniatura)

nei, opowiadanie

jeden krok

nei, opowiadanie

na poddaszu

nei, opowiadanie

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość


lub tradycyjnie
login lub email
hasło