betony (wiersz)

Yaro

zatopione ciemne bramy w szarych ulicach 

zapach moczu papier  szkło
brudne betony niechlujne graffiti 

spękane mury jak dłonie starca


spotykam ludzi pod maskami 
skrywają sekrety nieszczere uśmiechy

posyłają w kierunku światła 
wybaczam sobie życie
małpoludy wyją do księżyca 


sąsiad puszcza totka 
dziwne od lat nie potrafi wygrać

szkoda że człowiek inaczej patrzy 
nie jak człowiek na człowieka 


oziębły dzień kolejny budzi szary dziwny świat
nieufni zatopieni w zdradach pośrodku ognisk  kłamstwach
karmią swoje ciała i umysły chłoną zimno dnia i nocy blask

 

czuję się jak butelka roztrzaskana o kostkę bruku
przyjaciół poszukuję mimo że ostatni zdradził cały mój świat
sam dotykam gwiazd wystylizowałem twarz zakładam maskę 
odgradzam się od ciebie klepiąc po plecach wiatr

 


niczego sobie 4 głosy
1 osoba ma ten tekst w ulubionych
Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
Konrad Koper 25 marca 2018, 20:54
Obrazowy, metaforyczny… 6
Yaro
Yaro 26 marca 2018, 14:32
Dziękuję
222 wyświetlenia
przysłano: 23 marca 2018 (historia)
Yaro

Yaro

44 od Mikołaja Reja
1409 tekstów 1 pracę graficzną 747 komentarzy
samotny wilk

Inne teksty autora

o starcu

Yaro, wiersz

na odchodne

Yaro, wiersz

pragnę zapomnieć

Yaro, wiersz

wolność ten smak

Yaro, wiersz

Honor i Siła

Yaro, wiersz

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość


lub tradycyjnie
login lub email
hasło