20 lat Wywroty

Kobieta na statui (wiersz)

Tomasz Kucina

 

 

 

widziałam w was puste oczy. białka [przedskoku]. odwinięte przez nadir. gdzie

ziemi puls jak nerw przez jądro przetlił w ułamku sekundy. byłam widziałam

stoję i czekam. czas wieku popiersia na pługach cokołów

zredlonych czołem czasu. przebrnęłam. owijam w całun mlecznych oczodołów

pajęcza mgła od ptactwa w przelocie grzmi jeszcze. a tam

na dole ja sama broczę w połogu łopotu. pomiędzy szumem a ciszą. wam czuwam

jak tamta ubrana w symbole. na wyspie Liberty opromieniałam świat

 

 

ile mozołu. trzysta pięśdziesiąt cztery stopnie. na biegun wiekuisty

creative writing of poems Daniela Bourne'a przenika przez skurcz macicy

piorun rozpruwa deltę koryta rzeki. nie stałam tam. mentalnie. na skraju

dumnego posągu. nie. to było tylko za wcześnie o jeden parsek do szczęścia

 


60 wyświetleń
przysłano: 15 maja 2018 (historia)
Tomasz Kucina

Tomasz Kucina

Polska
1 artykuł 62 teksty 3 komentarze

Inne teksty autora

Kot Wania od Konwickiego

Tomasz Kucina, wiersz

Neo Cel(y)na

Tomasz Kucina, wiersz

Dotyk ogrodu

Tomasz Kucina, wiersz

Czekający Mars

Tomasz Kucina, wiersz

Odhalsowanie światła

Tomasz Kucina, wiersz

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość


lub tradycyjnie
login lub email
hasło