Przygoda (wiersz)

Konrad Koper

Udaję się w podróż,

zostawiam ukochanych ludzi.

 

Biorę nóż, sznurek, kalosze...

 

Będę szedł i gubił się w jaskiniach.

Przejdę przez niejedno bagno,

a na pustyni wiatr będzie piasek prószył mi w oczy.

 

Nie wiem czy zdrowy wrócę i czy zachowam duszę.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


wyśmienity– 3 głosy
Dodaj komentarz anonimowo lub zaloguj się
 
Yaro
Yaro 17 maja 2018, 21:55
Witaj Konradzie .Świetny wiersz ,przemyślany.Pozdrawiam ...
rss
233 wyświetlenia
przysłano: 16 maja 2018 (historia)

Konrad Koper

37 lat Poznań
1 artykuł 386 tekstów 865 komentarzy

Inne teksty autora

Dąb

Konrad Koper, wiersz

Nasza sprawa

Konrad Koper, wiersz

Nawiązanie

Konrad Koper, wiersz

Z życia

Konrad Koper, wiersz

Mur

Konrad Koper, wiersz

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość


lub tradycyjnie
login lub email
hasło