Literatura

villanella cudaczna (wiersz)

Grzesiek z nick-ąd

Dziś w niebie pewnie mają ubaw,
zgrywając stare fortepiany,
że my wierzymy w jakieś cuda.

Jeszcze się może życie udać
nam, kilkakrotnie zaniechanym,
choć w niebie pewnie mają ubaw...

Skąd tyle wiary w prostych ludziach,
gdy się nawzajem ogryzamy,
bezmyślnie wierząc w jakieś cuda?

Rodzimy się po wielu trudach,
z dziwnym grymasem umieramy...
a w niebie pewnie mają ubaw,

że w międzyczasie gniew, obłuda
krzyżyk w mrowisko i różaniec,
bo wciąż wierzymy w jakieś cuda.

Kiedy dopadnie nas już nuda
stroimy stare fortepiany
aż w niebie wielki mają ubaw
z tej naszej wiary w jakieś cuda.

 


wyśmienity 2 głosy
Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
przysłano: 10 czerwca 2018 (historia)

Inne teksty autora

kolorowy
Grzesiek z nick-ąd
piosenka nie do końca świata
Grzesiek z nick-ąd
piosenka bez wyraźnego refrenu
Grzesiek z nick-ąd
piosenka bez wyraźnego refrenu
Grzesiek z nick-ąd
epitafium dla niewątpliwych
Grzesiek z nick-ąd
makatka niedobra na wszystko
Grzesiek z nick-ąd
więcej tekstów »

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość

współpraca