Literatura

Robot ( ?) (wiersz)

Konrad Koper

Lekko oddycha,

ma delikatną skórę,

zwyczajnie pachnie.

 

W wnętrzu ma miedziane serce.

Zamiast mięśni kołowroty,

a kwas zastępuje krew.

 

Robot mówi równo i monotonie,

używa rymów, które w końcu męczą.

Stosuje piękne słowa,

które jednak drażnią wszystkich.

 

Z jego wnętrza wylatują zimne iskry.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
Ala
Ala 1 pazdziernika 2018, 20:56
Bez serc bez ducha to szkieletów ludy (?)
przysłano: 1 pazdziernika 2018 (historia)

Inne teksty autora

Przyszłość
Konrad Koper
Kwarki
Konrad Koper
Widok
Konrad Koper
Hipoteza
Konrad Koper
Natchnienia
Konrad Koper
Dąb
Konrad Koper
Nasza sprawa
Konrad Koper
więcej tekstów »

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość

współpraca